دريافت

                       سرانجام دريافتم

 

     درقلب زمســتان ،تابسـتانى گرم دردرونم وجوددارد

 

       وناكامى بقول آن فهيم فرزانه شكست نيست،

 

           بلكه فقط يك مسير انحرافي موقت است

 

                 كه فرا روى من پديدارشده است.

 

                    آرام آرام آموختم كه من خود

 

     معمارزندگى خويش وتنهاعامل ناكامى خويشتنم.

ترس

   بترس

 

         بلرز

 

            اماقدمى بردار

غاردرون

 

                      من درغاردرون خود

                            پناهگاهى دارم

                                      كه درآن به تنهايى زندگى مى كنم

آرزو

شبی آرزو دارم در خانه‌ام را

بکوبند ماموران حکومتی

در جستجوی شعری از حقایق سبز

 که مردم از حفظ، زمزمه می‌کنند

و وقتی تمام خواب من از سکوت شد

 و فرزندانم تبعیدشدند به کوه‌ها

 و زنم در ملاء عام مرا انکار کرد

 من شاعر حقیقی خواهم بود

 که تنهایی‌اش، بالاخره، مناسب است

که کوچک‌ترین حرکت‌اش در سراسر کشور موج خواهدزد

و وقتی انقلاب مرا آزاد سازد

و رهبران‌اش از من بخواهند شاعر سبز ینه هاشوم

نخواهم‌پذیرفت.................................................

رنج من

 

چیزی در درونم مرا وا می دارد رنج خود را با صدای بلند فریاد کنم. من نیک دانسته ام که چه باید بکنم.

آنچه در درونم هست و هرگز فریبم نمی دهد. اکنون به من می گوید:باید در مقابل تمام دنیا بایستی

 حتی اگر تنها بمانی. باید چشم در چشم تمام دنیا بدوزی حتی اگر دنیا با چشمان خون گرفته به تو

بنگرد. ترس به دل راه نده. به سخن آن موجود کوچکی که در قلبت خانه دارد اطمینان کن که می گوید

دوستان همسر و همه چیز و همه کس را رها کن و فقط به آنچه برایش زیسته ای و به خاطرش باید

 بمیری شهادت بده..................................................................................................... 

حافظ وكيش زردشت

آيا حافظ در پايان عمر پيرو آيين  مهر  و  ا وستا  شده بود ؟

محمد گلندام كه از شاگردان و مريدان حافظ بوده است و تمامي غزليات وي را، او جمع آوري  و نشر داده است ، در مقدمه غزليات از حافظ به عنوان شهيد ياد مي كند كه در پي فتواي فقها به قتل رسيده است!!!   در كتاب عرفات العاشقين ، نوشته ي اميرتقي الدين ، مي خوانيم:      آنگاه كه ماموران حكومت در پي فتواي فقها و حكم قوه ي قضاييه به خانه ي  حافظ حمله نمودند تا وي را بازداشت نموده وبه قتل برسانند، بانوان خانه حافظ ، تمامي آثار و نوشته هاي وي را در چاه ريختند تا به دست ماموران نيفتد.       شمس الدين محمد حافظ شيرازي كه در كودكي قرآن را حفظ نموده بود ، لقب حافظ را  مثل ده ها شخص دوران خود بدست آورد! حفظ تمامي قرآن عادتي شده بود كه كودكان در 8-10  ويا 12  سالگي آنرا وظيفه مي دانستند و در اين سن و سا ل تمامي قرآن را از بر مي خواندند و به ديگران آموزش مي دادند. حافظ در كودكي علاوه بر حفظ و آموزش قرآن ، در يك نانوا يي  نيز كار مي كرد و به كار خمير گيري مشغول بود. حافظ از همان نوجواني به عنوان  رند شيراز  معروف شد. و اين به خاطر زيركي و باهوشي وي بود. رند در لغت به معناي زيرك، هوشيار ، آگاه به اسرار و واقف به علوم بسيار ، مي باشد و نيز به كسي مي گويند كه درونش پاك تر از ظاهرش باشد. چنانچه برخي از مورخين نوشته اند و از غزليات حافظ برداشت مي شود ،حافظ در نوجواني عاشق دختري به نام (( شاخ نبات )) مي شود كه دختر پيش نماز محل بوده است. و در همين هنگامه عاشقي ، ذوق و شوق حافظ به غزل سرايي رشد مي كند. ولي شوربختانه ملاي محل ، دختر خود را عروس مي كند. و حافظ در عشق نوجواني خود شكست مي خورد. از سويي ديگر استقبال مردم و خردمندان از غزليات حافظ در سراسر جهان پارس زبان آن دوران از هند تا ايران و عراق موجب بروز حسادت ملا ها و فقها عليه حافظ مي شود. و آنها را به جايي مي كشاند تا از هر بيت و غزل ا و سندي بيابند براي محكوم كردن و تكفير رند شيراز.   از سويي ديگر حافظ نيز بيش از پيش به ناداني، تزوير و بي مايه بودن افكار فقها پي ميبرد و كم كم از آنها و انديشه هاي آنها جدا مي شود و در غزليات خود به افشاي آنها مي پرداخت:   دور شو از برم اي واعظ و بيهوده مگوي    من نه آنم كه دگر گوش به تزوير كنم  حافظا مي خور و رندي كن و خوش باش ولي دام تزوير نكن چون دگران قرآن را      همانطور كه حافظ آرام آرام از افكار و عقايد فقها ي دوران خود جدا و دور مي شد ، به سوي يك انديشه ي جايگزين نيز نزديك ميشود ، و در سروده هاي خود اعتراف مي كند كه در ابتدا از حقايق آگاه نبوده است تا اينكه در پي آشنايي با انديشه هاي ديگر در معني بر او گشوده مي شود:  اول ز تحت و فوق وجودم خبر نبود        در مكتب غم تو چنين نكته دان شدم آن روز بر دلم در معني گشوده شد          كز ساكنان درگه (( پير مغان)) شدم  در پي توطئه هاي ملايان ، بارها و بارها حافظ از شيراز رانده شد و او را تبعيد نمودند:  گر ازين منزل غربت بسوي خانه روم       دگر آنجا كه روم عاقل و فرزانه روم اما پس از بازگشت از تبعيد ، باز اعترافات رند شيراز در غزل هاي وي متبلور ميشود:  گر مسلماني از اين است كه حافظ دارد          واي اگراز پس امروز بود فردايي  (( مغ)) در لغت به انسان اوستايي ، و يا پيشواي آيين اوستا گفته مي شود و پير مغان به زرتشت نخستين و يا بزرگترين پيشواي آيين اوستا اطلاق مي شود. حافظ در هنگامه ي پاياني عمر خود، بسيار به اين مسئله كشيده مي شود و در غزليات بسياري وفاداري خود را به پير مغان  و (( آيين مهر )) اعلام مي كند:  جام مي ، گيرم و از اهل ريا دور شوم       يعني ازاهل جهان پاك دلي بگزينم بر دلم گرد ستم هاست خدايا مپسند           كه مكدر شود آيينه ي (( مهر آيينم))  در اين ابيات حافظ صريحا اعتراف مي كند كه آيين ودين ا و ميترايي يا همان آيين مهر است.  و اما اسناد ميترايي بودن رند شيراز و پيرو (( آيين اوستا = پير مغان )) بودن وي در لابه لاي غزليات او با صراحتي ويژه به چشم مي خورد:                      بنده ي پير خراباتم كه لطفش دائم است                        ورنه لطف شيخ و زاهد گاه هست گاه نيست  چل سال پيش رفت كه من لاف مي زنم                                                           كز چاكران  پير مغان   كمترين منم  منم كه گوشه ميخانه خانقاه من است    دعاي پيرمغان ورد صبحگاه من است  حافظ جناب پير مغان جاي دولت ست        من ترك خاكبوسي اين در نميكنم  گرمدد خواستم از پيرمغان عيب مكن     شيخ ما گفت كه در صومعه همت نبود  مريد پيرمغانم زمن مرنج اي شيخ              چرا كه وعده توكردي واو بجا آورد  و در جايي ديگر مي گويد:  در خرابات مغان نور خدا مي بينم       اين عجب بين كه چه نوري ز كجا ميبينم  از آن به دير مغانم عزيز مي دارند     كه آتشي كه نميرد هميشه در دل ماست  هرچند آيين اوستا يكي از چهار ديني ست كه قرآن آنها راپذيرفته و پيروان اين چهار آيين در ممالك اسلامي مي بايست امنيت مي داشتند ، اما بخشي از فقها و روحانيون  ناآگاه همواره در طول تاريخ ، انسانهاي آزاده و فرهيخته ي بسياري را به جرم كفر و الحاد و ارتداد به قتل رسانده اند. حتي حافظ را كه طبق آيين اوستا خداپرست بوده است ، نيز شامل اين اتهامات شده و چون بسياري ديگر مانند سهروردي ، ابن مقفع ، حلاج و... در پي حكم روحانيون نادان به قتل رسيده است.

 

جنازه هشیار

چیزی مرا به قسمت بودن نمی برد

از واژه دو وجهی تکرار خسته ام

من بی رمق ترین نفس این حوالی ام

از بودن مکرر بر دار خسته ام

من با عبور ثانیه ها خرد می شوم

از حمل این جنازه هشیار خسته ام

(احمد شاملو

عـــزای عشق

 

   عـــزای عشق

 

          رفتـــــــــی چو کاروان تو مــــــرا جاگذاشتی!      

     بگـذشـــــته ای تو از من و یا جا گذاشـتـی؟

       کــردی  برون زخویشــــــم اما کــجا رها ؟           آخـــــر بگو  مـرا که کجـــــا جا گذاشــتی؟

       بودي تو عـيد سعـــــــــيدم  ولي چــه زود           عيشـي نكرده رفــتـ-ه عـــزا جاگذاشـــتي

       گردر عـــزای عشق تو خواهم فسرد ومرد           صدجان فـــ-ـدای آنــچـه بما جـا گذاشـتی

       بردی تمـــام عشق و همه شــــور زندگی           افـغـان و  آه و اشـــگ و بـلا جــا گذاشـتی

       چون گویـمت که بعد تو اینــــجا چها بماند            باز آی و خود ببــین که چـها جـا گذاشتی

      ازکـــاروان رفــــته چه ماند بجـــز غــبـار    

  رفتـی چو کاروان تو رضـا جا گذاشتی!

 

                                                              رضــا۸۷

آفتاب

 

همچون آفتاب باش تا نتوانی بر کسی نتابی

 

زرتشت 

 

فریاد

 

خداوند درآن روزموعود از كارهايى كه نكرده ايم

 

 

 سؤال خواهدكردنه ازكارهايى كه كرده ايم.