با استادشهریار مدتی درتبریز افتخار الفتی داشتم وازاین فیض حضورلذتها میبردم .
این قطعه شعر را در وصف حال شور انگیز ودر عین حال غم انگیز
آن سلطان بی همتای عشق سروده ام.
درفراق سلطان عشق
دلم بحال تو ای شهــــــــریار میسوزد
بحـال زارونزارت چه زار میسوزد
حدیث عشق ترا كس چـومن نمــــیداند
وگرنه درغــــــم توروزگار میسوزد
زحسرت توكه رفتی زملك شعرای شه
تمـــام مـلك خراب و خمــار میسوزد
درون خون شده ات آسمــان كجا دیده؟
كه دردرون بدل خـون نزارمیسوزد
دلم كه شاهد یك لحظه سوزوسازت بود
ازآنزمان شب وروزاشکـبار میسوزد
من آنچه دیده ام ازغصه خوردنت هرگز
بكــس نگفـته همـــه زارزار میسوزد
بیــا بخوان غـــزلی نو زشمع جانسوزی
که درعــزای تو پروانه وار میسوزد
صلا دگر نزنی "می بیاور ای ســـاقی"
کز آتــش غمـت آن می بیار میسوزد
تمثال مبارک زنده یاد شهریار کشور عشق باکلمات وحروف حیدربابا
واشعار نابش
.
