عـــزای عشق
رفتـــــــــی چو کاروان تو مــــــرا جاگذاشتی!
بگـذشـــــته ای تو از من و یا جا گذاشـتـی؟
کــردی برون زخویشــــــم اما کــجا رها ؟ آخـــــر بگو مـرا که کجـــــا جا گذاشــتی؟
بودي تو عـيد سعـــــــــيدم ولي چــه زود عيشـي نكرده رفــتـ-ه عـــزا جاگذاشـــتي
گردر عـــزای عشق تو خواهم فسرد ومرد صدجان فـــ-ـدای آنــچـه بما جـا گذاشـتی
بردی تمـــام عشق و همه شــــور زندگی افـغـان و آه و اشـــگ و بـلا جــا گذاشـتی
چون گویـمت که بعد تو اینــــجا چها بماند باز آی و خود ببــین که چـها جـا گذاشتی
ازکـــاروان رفــــته چه ماند بجـــز غــبـار
رفتـی چو کاروان تو رضـا جا گذاشتی!
رضــا۸۷
