يوسف عزيزمن

 

 

يوسف عزيزمن:

           

بياكه جمع كني / مرا/

 

 پريشانم/شدم چو مجمع گيسو/

 

 شكنج و تو در تو/

 

 به وسعت پاشيدگي پريشانم.

 

/به تاراج رفتن قلعه اي در شهري از وحشت/

 

به باد ميمانم/بي سرزمين/ بي هويت...../

 

 دراين رواج پريشي /

 

برس بدرمانم./حال من نميداني/

 

حال آن گدايي كو/ بنده پروري بوده/

 

خرقه رهن ميخانه/ حال شيخ صنعانم/

 

شد سيه جهان من/ ازغم فراق تو/

 

يوسف عزيزمن/

 

 اين چنين پريشانم/ حال پير كنعانم........

 

                                                                                 ساقی